Ang kasal o matrimonyo, ini man sarong kasunduan nin puso, diwa, at isipan, na ginagawad tapos ipinagdiriwang bilang sarong simbolo nin pagpapahayag sa lipunan o komunidad nin pag-iisang-dibdib kan duwang tao. Magkakaiba ang anyo kan pagdiriwang at tradisyon sa kada lugar sa mundo, kadalasang ayon sa kultura, pangkat etniko, pananampalataya, paniniwala, lahi, at bansa ng mga ikinakasal.

Ang seremonyas kan kasal sa laog kan simbahang Katoliko
Para sa ibang gamit, hilingon ang kasal (paglilinaw).

Kaugaliang pangkasal sa PilipinasLiwaton

Ang lalaking ikakasal ay kadalasang nagsusulot nin Barong Tagalog, kaiba ang mga abay kaini, pero ngunyan ang mga mayayayaman ngunyan nagsusulot na man sinda nin kanluraning bado arog kan tuxedo. An kasal na ginanap sa laog kan sarong taon na duwang magtugang, kadalasan nin duwang magtugang na babae, ay inaapod na Sukob, ay tiglilikayan huli ta ini pinagtutubudan na madarang malas. igwang mga paniniwala man na pagnahulog ang singsing sa daga ini tanda man nin kamalasan. Kadalasan man mahihiling sa kasal sa Pilipinas ang pagsasabit nin mga kwartang papel sa bagong kasal sa saindang inot na bayle.

TalasanggunianLiwaton